18-09-14

Septentrion over de Eerste Wereldoorlog



Afgelopen week verscheen Septentrion nummer 3, het Franstalige, Belgische tijdschrift dat een beeld van het literaire, culturele en maatschappelijke leven in Vlaanderen en Nederland wil geven. Deze keer wordt er ondermeer aandacht besteed aan de Eerste Wereldoorlog. Jozef Deleu, redacteur van Het liegend konijn, koos zeven gedichten uit het eerder dit jaar door hem uitgegeven themanummer over oorlog. Hij koos voor poëzie van Charles Ducal, Stefan Hertmans, Luuk Gruwez, Hester Knibbe en Florence Tonk. Van ondergetekende verscheen in Franse vertaling én in het origineel dit gedicht:

Les dernières secondes d’Alain-Fournier

De quel côté cet éclat dans la tête de qui, baïonnettes sous
pluie de balles, relent de mort terre partout? Ah, ces côtes cassées,
brodequins déchirés. La crampe rage en moi, chère Pauline,
ma bien-aimée, rations de réserve spectrales, couvertures de boue

gorgées de sang. Je suis prêt, vous dis-je. Le soleil hante
l’obscurité, jusqu’à ce que la lune au-dessus des champs, serviable et
fidèle fasse mon lit dans un suaire de lumière grise
montrant mon barda une dernière fois. Pourquoi ce sifflement
soudain d’une balle égarée dans la tête? J’hésite

de quel côté le coup fatal, tandis qu’avec vous dans mes pensées
infiniment lent j’entame une balade à vélo, une baignade rafraîchissante,
sans le moindre bruit, et que tellement parfaite se dresse l’ultime lumière.

            Traduit du néerlandais
            par Kim Andringa


De laatste seconden van Alain–Fournier
 
Van welke kant een scherf in wiens kop, bajonetten onder
kogelregen, lijklucht aarde alom? Ach, die kapotte ribben,
verscheurde rijglaarzen. Kramp gaat in mij tekeer, chère Pauline,
ma bien-aimée, gespook van noodrantsoenen, bloeddoordrenkte
 
modderdekens. Ik ben bereid, zeg ik u. De zon spookt rond
in duisternis, totdat de maan boven de velden dienstig en
getrouw mijn bed opmaakt, in een wade van grijzig licht
voor het laatst mijn ransel toont. Waarom dit onverwachte
suizen van een afgedwaalde kogel in het hoofd? Ik twijfel
 
van welke zijde het fatale schot, terwijl ik met u in gedachten
tergend langzaam aan een fietstocht begin, een frisse zwempartij,
volstrekt geluidloos, en o zo volmaakt het laatste licht zich recht.


 frb

Geen opmerkingen: