'Rochers de Frênes' op muziek gezet

De sinds jaar en dag in Nederland wonende Belgische componist Jean Lambrechts heeft twee van mijn gedichten in een Franse vertaling van Claude Vaessen op muziek gezet. Bij gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag worden 'Rochers de Frênes' en een ander gedicht van mij ('La jeune fille rousse / Het roodharige meisje') samen met diverse andere koorwerken uitgevoerd door Vrouwen Kleinkoor Orpheus o.l.v. Albert Wissink uit Ede en Vocaal Ensemble Silhouet o.l.v. Hans Heykers uit Roermond. Beide werken zijn, samen met op toon gezette gedichten van Pierre de Ronsard en A. le Guillou, opgenomen in 'Le jardin des poètes'. Het concert vindt plaats op zondag 20 november om 15:00 uur in de Kapel 'Onder de Bogen' te Maastricht.

foto: Rochers de Frênes (B) © WBT-J.P. Remy

      Rochers de Frênes

Nu de kiezel die het dal straks schuurt

de berg afglijdt, uit flanken

van steen zich losmaakt

ons in beweging zet op dit punt

van uitzicht, nu wind en regen

uitpluimen boven de rivier, het water

zich losslaat op de schepen,

kijken wij op de ader neer, deint 

het water van ons weg, breekt

spektakel langs de oevers

in de kieren van de riemen uit.

Wij zijn geluid – onze ogen dicht

roeien wij tussen rotsen

door de nanacht naar de zee.

 frb

       

"Lied van de twee bomen"

Tot en met 20 maart 2016 loopt in Museum van Bommel van Dam de tentoonstelling Willy Gorissen. Een loflied. Egbert Derix componeerde bij een liedtekst van mij, geïnspireerd op het olieverfdoek 'Twee bomen in het Stadspark' van Maastricht (circa 1947), muziek die hij op de honderdste geboortedag van de kunstenaar samen met Baer Traa in het Venlose museum ten uitvoer bracht. Sinds kort valt het lied te beluisteren op YouTube.
Beneden twee van de vijf strofen. Het refrein (hier cursief geplaatst) verandert meer en meer naar het einde toe.

Schilder ons uit in kleurenpracht, smeken mij twee jonge bomen,

voer ons door het hemelse park aan kiosk en fontein voorbij,

hartbrekend zingt men de zomer toe, de herfst moet nog komen,

onder het dichte bladerdek wachten kastanjes, velerlei.

Ik droom mij twee verliefde bomen, wulps en rank,

hun geuren waaien zachtjes uit, worden stem en klank.

Blozende kleuren duiken ‘s nachts onder sterren door,

groen, violet en robijn zingen mee in het koor –

zo helder en subliem, wie zou daar niet van dromen?

Onder het hemeldek kan het kleurenpalet veranderen

langs perken, geschoren hagen, borders, varens allerlei,

de grijsgroene stroom van de Maas zal blijven meanderen.

Parken vol kleuren springen voor de schemer niet opzij.