Van louter zijn
De palm aan het eind van de geest
Achter de laatste gedachte verrijst
In de bronzen verte,
Een vogel met gouden veren
Zingt in de palm doelloos,
Gevoelloos een vreemd lied.
Je weet nu dat het niet de reden is
Die ons gelukkig of ongelukkig maakt.
De vogel zingt. Zijn veren glanzen.
De palm staat op de rand van de ruimte.
De wind speelt langzaam in de takken.
De vurige vogelveren warrelen neer.
Wallace Stevens
Opgenomen in De meesters. Wereldpoëzie van twintig eeuwen. Vertaald door Paul Claes. Poëziecentrum, Gent 2008
Wallace Stevens: https://nl.wikipedia.org/wiki/Wallace_Stevens
Paul Claes: https://nl.wikipedia.org/wiki/Paul_Claes
Geen opmerkingen:
Een reactie posten