in een lade
Dit moet zo aflijvig het vlees prijzen
dat zelfs de ijskast het opgeeft
dit moet zo inwendig dat het witgoed
zich leegbloedt, het uitkrijt
dit moet de letters zo grondig besmetten
dat zij in de wonde ontwaken
soms vindt men nog in een lade
een litteken, schrik van een inktvlek
het was, zoals sneeuw is of as
maar het brandde, het smelt niet –
Gerrit Kouwenaar
Uit: Vallende stilte. Een keuze uit eigen werk. Uitgeverij Querido, Amsterdam 2008
Over de dichter: https://nl.wikipedia.org/wiki/Gerrit_Kouwenaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten