IV
in de late zon lange schaduwen: de bunkers
in de heuvels, golfplaatschuurtjes op het land.
tegen hellingen snakt witte wijn. de dalen deinen
watermerken. je vraagt je af welke golflengte
het landschap heeft, het zwaait van zeebodem
tot draad. een spanning die tot aan vandaag
meeloopt, hersenstroom, kippenvel, geril. loop je
door het bos zoemt het in je nek: er zwermen
wespen, gonzen, muggen en horzels of wat ook
dat jou zo dreigend beloert, achternazit.
dan sta je er, weer op vrije veldweg, als verdoofd bij:
het is zo onwaarschijnlijk mooi hier in de late zon.
Christoph Wenzel
Vertaald door Ton Naaijkens en opgenomen in Mondruimtes en matroesjka’s. Actuele Duitstalige poëzie. Uitgeverij M10BOEKEN, Doetinchem 2026
Christoph Wenzel: https://de.wikipedia.org/wiki/Christoph_Wenzel
Ton Naaijkens: https://www.sg.uu.nl/sprekers/ton-naaijkens
Geen opmerkingen:
Een reactie posten