“Nu vertrok hij alleen, over een ongemarkeerde weg, om deze taak te volbrengen. Om het verborgene te zien.
Dat is een zachte – te zachte – manier om het te verwoorden. De jongeman, die zijn weg zoekt over de rug van een lage heuvel naar Onder-in-de-Put, de jongeman, die zo jong is als een twijgje, minder mooi dan een kind, maar knapper dan een volwassen man, die jongeman, is voor de talen die gewend zijn aan het verborgene dat hij daar gaat zien,
een ramp.”
Uit: Cécile Coulon, De taal van het verborgene. Uit het Frans vertaald door Nathalie Tabury. Uitgeverij Vleugels, Bleiswijk 2025
Cécile Coulon: https://fr.wikipedia.org/wiki/Cécile_Coulon
Nathalie Tabury: https://www.literairvertalen.org/vertalersbestand/nathalie_tabury
Geen opmerkingen:
Een reactie posten