Geheim
Wij zuchten niet, droog zijn de ogen,
Een glimlach vaak en zelfs een lach!
In niet één blik of ander teken
Komt het geheim ooit aan de dag.
’t Geheim dat met zijn woordloos lijden
In ’t diepste van de ziel verbloedt;
Krampachtig blijf de mond gesloten,
Al schreeuwt het in het wild gemoed.
Vraag het de zuigeling in zijn wiegje,
Vraag het de doden in het graf,
Misschien dat zij je wel verraden,
Wat ik je nooit te kennen gaf.
Heinrich Heine
Uit: Heinrich Heine, Denk ik aan Duitsland in de nacht. Vertaald door Marko Fondse en Peter Verstegen. Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam 1988
Heinrich Heine: https://nl.wikipedia.org/wiki/Heinrich_Heine
‘Geheim’ werd vertaald door Marko Fondse: https://nl.wikipedia.org/wiki/Marko_Fondse
Geen opmerkingen:
Een reactie posten