12.12.12 (maand 5)

De vijfde bijdrage aan de reeks "12 kunstenaars, 12 kunstwerken, 12 maanden", dit jaar te zien bij Merle Anderson in Maastricht. Voor meer informatie zie de kolom rechts (Labels) onder "12.12.12". Doorscrollen naar "12.12.12 (maand 1)".

Zondag 13 mei: dichters en musici in Maastricht

Dichters en musici  lezen en musiceren op zondag 13 mei in vijf verschillende herenhuizen niet ver van het conservatorium. De huiskamerconcerten beginnen om 14:00 uur en om 15:30 uur. Dichters: Benno Barnard, Frans Budé, Emma Crebolder, Quirien van Haelen, Paul Hermans, Hagar Peeters en ondergetekende. Locaties én informatie over musici en dichters op de website van het conservatorium. U kunt daar ook reserveren! Ga naar de Agenda in de rechterkolom en kijk bij 13 mei. Download programma, locaties en plattegrond.

frb

12.12.12 (maand 4)

De vierde bijdrage aan de reeks "12 kunstenaars, 12 kunstwerken, 12 maanden", dit jaar te zien bij Merle Anderson in Maastricht. Voor meer informatie zie de kolom rechts (Labels) onder "12.12.12". Doorscrollen naar "12.12.12 (maand 1)".

In Memoriam Ger Lataster II

In boekhandel ‘selexyz dominicanen’ te Maastricht zijn door Galerie Post en García na verschijnen van het boek Lataster – een ode aan het leven zelf op het voormalige priesterkoor een aantal panelen aangebracht met recent werk van de op 19 maart j.l. overleden schilder. Vier gedichten van ondergetekende kregen er ook een plaats. De panelen hangen er nog t/m 18 april 2012.

frb

In Memoriam Ger Lataster

© foto Hugo Thomassen

In Memoriam Ger Lataster

Er is de kamer, het verborgen raam met uitzicht,
de dag en de nacht die erover waken blazen dunne

druppels dauw. Ongeduldig wachtend in de ochtend:
jij, de schilder die wil oogsten onder een zon

van traag vallend licht. Je ogen meten het land op,
voelen van binnenuit de tegenspartelende tijd,

het vage gevoel van einde, onbestemde verte.
En niemand erbij dan jij alleen, koelbloedig

onder ongrijpbare schaduwen schilder je
de zwaarte van het heelal. Keer op keer

stapel je het licht, chaos veeg je uit. Zoveel
luchten nog, zoveel volle maan. Totdat alles stil.

12.12.12 (maand 3)

De derde bijdrage aan de reeks "12 kunstenaars, 12 kunstwerken, 12 maanden", dit jaar te zien bij Merle Anderson in Maastricht. Voor meer informatie zie de kolom rechts (Labels) onder "12.12.12 (3)". Doorscrollen naar "12.12.12 (maand 1)".

12.12.12 (maand 2)

Mijn tweede bijdrage voor het project 12.12.12. Zie rechts onder Labels (bovenaan) voor meer informatie over de maandelijkse expositie bij Merle Anderson.

Binnenkort verschijnt 'Over land'

Na de zee, de zee van Hans Tentije verschijnt binnenkort bij Atalanta Pers de door René Bakker zeer bijzonder vormgegeven bundel Over land. Wie meer wil weten van deze zeer fraaie uitgave – waarbij dichter en vormgever/fotograaf elkaar inspireerden – vindt alle informatie op de website van Atalanta Pers.

Gregor Laschen, 'De tekst van de vogel'

De tekst van de vogel
(voor Stefan Schwerdtfeger)

Boven tegen de hemel zoals vroeger vaak de in-
gevroren strepen, ver daarachter het geluid.
De aarde, laatste 'Gegend der Geschlagenheit', blauw-
grijs vastgekoekt bed van as waaruit nu
één voor één, af en toe samengebundeld door de wind
restjes veren stijgen, zich verzamelen boven
een haastig verlaten van voeten in het ijzer, in het
boek van de lava, ongelezen, drijven sporen voorbij. Zo
is het leven. Drijfzand komt in beeld met olievissen
tegen de hemel, daarachter de kusten van Palestina,
Afrika’s versgedolven graven. Op z’n kop
staande hemel. Heel alleen en soms samen-
gebundeld de veren
over de streek, een ingedompeld schrijven,
wegwijzer voor dit oude blindvliegen. De tekst van
de vogel is mijn tekst vooruit, klein stukje
maar, paar ooglengtes.


Gregor Laschen (Ueckermünde, Duitsland, 1941) studeerde literatuur, filosofie en kunstgeschiedenis. In 1988 richtte hij ‘Poesie der Nachbarn’ op, een literaire werkplaats voor vertalingen en publicaties van poëzie. In 1996 ontving hij voor zijn poëzie de gerenommeerde Peter-Huchel-Prijs. Aan de universiteit van Utrecht doceerde hij jarenlang moderne Duitse taal- en letterkunde. Thans woont hij in Bremen.
Foto: © Ingo Wilhelm
Vertaling: frb

Gerrit Kouwenaar, 'De winter staat stil'

De winter staat stil

Schrijf de winter staat stil, lees een dag zonder dood
spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd
als een klok die zich spiegelt in ijs

het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft
in een klok die niet loopt, in het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon

en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek achterom
in het oog van vandaag, en lees wat hier staat

de zon op de sneeuw, het kind in de slee
het dichtgewaaide spoor, de onleesbare dood –



Uit: Gerrit Kouwenaar, Totaal witte kamer,
Uitgeverij Querido Amsterdam, 2002


(Filmpje YouTube: zegerius)

12.12.12 (maand 1)

Foto boven: Frans Budé, 'Sneeuw'.

12 kunstenaars tonen in 2012 12 keer (oftewel eens per maand) een nieuw werk in een kistje van 30x30 cm. Idee: Jo Hendriks.
Waar? Bij Merle Anderson in het centrum van Maastricht.
Wie? Merle Anderson, Andrea Bertus, Ton Brenders, Elly de Bruijn, Frans Budé, Frans Carlier, Leonne van de Gaar, Jo Hendriks, Hub Krewinkel, Tanja Mosblech, Natascha Rieter en Leida Wieland.
Laat u verrassen en bezoek de twaalf exposities of kijk op de website
die Ton Brenders speciaal voor dit originele kunstproject maakte.

'Een ode aan het leven zelf'. Over Ger Lataster

Bovenstaande woorden komen uit het gedicht ‘De droom’ dat ik schreef bij een recent schilderij van Ger Lataster. Via www.wordle.net zijn ze door elkaar gehaspeld en van kleur voorzien.
Wie het echte gedicht – uit een reeks van zeven – wil lezen, kan terecht in het boek Een ode aan het leven zelf. Rick Vercauteren, directeur van Museum van Bommel van Dam te Venlo, schreef een boeiende inleiding. Het boek geeft een overzicht van het werk van Lataster (1920) uit de periode 2000-2010, staat stil bij de bekroonde documentaire Niet zonder jou van Petra en Peter Lataster en toont tevens het meest recente werk uit 2011. Hugo Thomassen legde zowel de schilder als diens werk vast in een intrigerende fotoserie.
De tentoonstelling loopt tot 4 maart 2012 in Galerie Post + García, Avenue Céramique 17 6221 KV Maastricht. Opening expositie en boekpresentatie: zondag 11 december 2011 om 15:00 uur. Meer info op de website van de galerie.

24 jaar na de bundel 'Grenswacht'...

In zijn recensie ‘Poëzie uit een grensgebied’ schreef Jan van der Vegt ooit in het Vlaams-Nederlandse tijdschrift ‘Ons Erfdeel’ (1988, nr 3, pp. 422-423) over mijn bundel Grenswacht (1987):
‘Deze derde bundel laat een volgroeid dichterschap zien en bevestigt Budés positie in de Nederlandse poëzie.’
Bij het schrijven van deze bundel heb ik nooit gedacht dat ik ooit zou voorlezen uit mijn poëzie in een oud grenskantoor. Dat dit nu toch gaat gebeuren is dankzij de uitnodiging van de Belgische dichter/essayist/historicus/uitgever Bruno Kartheuser die nauw verbonden is met het tijdschrift 'Krautgarten'.
In welk voormalig grenskantoor vindt een en ander plaats? Niet ver van het drielandenpunt aan Belgisch-Duitse zijde (Gemeente Raeren en gemeente Aken). KuKuK heet het voormalige douanekantoor inmiddels: Kunst- und Kultur im Köpfchen. Niet alleen Bruno Kartheuser en ondergetekende lezen daar, ook de Duitse schrijver Hermann-Josef Schüren. Ludger Singer zorgt voor de muziek en de acteur Christian Cadenbach draagt een vrolijk kerstverhaal van de Ierse schrijver en zanger Mick Fitzgerald voor.
Dit alles en meer op donderdag 1 december om 20:00 uur.

"Waar is je fotolog te vinden?"

Steeds vaker hoor ik van bezoekers dat ze mijn fotolog niet kunnen vinden. Met een klik op "Place publique" rechtsboven op deze donkergrijze pagina loodst u er zichzelf naar toe! Voor wie wat meer kleur wil!

Danser van Wanssum

Danser van Wanssum

Een man, gekrast in steen, hemelwit
het lijf, juichend, springend de wilde sprong
van rivieren, klaterend als water,
spetterend als vuur met sneeuw geblust.

Alle tijd valt hem ten deel, het ruisloze
fonkelen van sterren aan het hemelruim.

Langgeleden hij tot troost werd van de goden,
en speelt en deelt met ons zijn dansverhaal.


frb


"In 1988 deden archeologen een bijzondere ontdekking. Nu eens niet tijdens een opgraving of een zoektocht op een akker, maar in de kelders van het gemeentehuis van Venray. Daar in het halfduister inventariseerden ze de gemeentelijke archeologische collectie. Die was door een drietal amateur-archeologen in de jaren zestig verzameld en zaten in door het vocht aangetaste dozen en zakjes. Duizenden stukjes vuursteen en steen hadden zij verzameld en die gingen weer door de handen van de onderzoekers. Er zat een klein plat steentje tussen en gelukkig bekeek een van de archeologen het met wat strijklicht en zag toen ineens een klein mannetje. Hij was ingegraveerd op het steentje. Hij draagt een lendendoekje en lijkt te dansen. Al snel stond het mannetje bekend als de “Danser van Wanssum”. Archeologen zijn blijkbaar nogal gek van bijnamen, want de naam danser is afgeleid van een vondst bij Eindhoven die de “Danseres van Geldrop”, alias de “Venus van Mierlo” heet. Het zijn de weinige afbeeldingen van mensen uit de prehistorie die bekend zijn. De ouderdom van de danser wordt geschat op ca. 10.000 jaar."
(Bron: met dank aan de website "Het Erve Nevenzel" die mij inspireerde tot een gedicht over deze bijzondere vondst).

Rimrammen in de Redoute Revisited

Op vrijdag 4 november 2011 vanaf 20.00 uur vindt in de Spiegelzaal (Redoute) van La Bonbonnière in Maastricht een bijzondere poëzieavond plaats. Onder de naam Rimrammen in de Redoute Revisited treden achttien dichters uit zuidelijk Nederland samen op. Vier van hen - Leo Herberghs, Wiel Kusters, Ton van Reen en Hans van de Waarsenburg – traden op 1 november 1967 ook al in deze zaal op bij Rimrammen in de Redoute. In die tijd een nieuw fenomeen, overgewaaid uit Amerika en in 1966 door Simon Vinkenoog met Poëzie in Carré in Nederland geïntroduceerd. Hans van de Waarsenburg en Fred van Leeuwen (Regionale Omroep Zuid) zorgden voor de introductie in Maastricht. Een nieuwe generatie dichters trad tijdens deze drukbezochte en nogal tumultueus verlopen avond op. Rimrammen in de Redoute Revisited is een revival hiervan en brengt de generatie van destijds samen met twee generaties daarna. Bovendien is er, net zoals in 1967, live jazzmuziek. Ditmaal naar aanleiding van een bijzonder muzikaal-literair project van componist en muzikant Jesse Passenier.
Welke 18 dichters lezen die avond? Zie de literatuursite van het Huis voor de kunsten Limburg.

Naschrift. Leo Herberghs (87) – de nestor van de Limburgse dichters – bij zijn optreden op 4 november 2011. Met dank aan Roel Idema.

Tomas Tranströmer: Nobelprijs 2011

foto: ©afp

Vanaf de berg

Ik sta op de berg en kijk uit over de baai.
Boten rusten op de oppervlakte van de zomer.
‘Wij zijn slaapwandelaars. Manen op drift.’
Zo zeggen de witte zeilen.

‘Wij sluipen door een slapend huis.
Wij duwen zachtjes deuren open.
Wij leunen tegen de vrijheid aan.’
Zo zeggen de witte zeilen.

Eens zag ik de wilsbeschikkingen van de wereld varen.
Zij hielden dezelfde koers – één grote vloot.
‘Wij zijn verspreid nu. Niemands geleide.’
Zo zeggen de witte zeilen.


Tomas Tranströmer
Uit: Het wilde plein. Gedichten 1948–1990. Vertalingen: J. Bernlef
De Bezige Bij, Amsterdam, 1992

Het helaas niet meer bestaande literaire tijdschrift Raster heeft een aantal gedichten van Tranströmer samen met een beschouwing online gezet.

Lezen in Den Haag

In het weekeinde van 24 en 25 september 2011 zullen vijftig dichters vijf keer per dag voordragen uit eigen werk in vijftig Haagse woonkamers. De lezingen beginnen om 13.00, 14.00, 15.00, 16.00 en 17.00 uur. Iedere bezoeker ontvangt een routekaart waarop de locaties en dichters staan aangegeven en maakt per lezing zijn eigen keuze welke schrijver hij wil bezoeken. Elke bijeenkomst duurt maximaal 45 minuten waarna het publiek de gelegenheid heeft naar een volgende locatie te reizen. Elke bezoeker ontvangt ook een bundel met bijdragen van alle deelnemende dichters.     

Nieuwe productie

©Moniek Wegdam

In deze hedendaagse muziekvoorstelling van componiste Anne Parlevliet wordt een oeroude Limburgse traditie, de fanfare, bezongen. Akoestische en elektronische fanfare-instrumenten belichamen en verklanken veranderingen in de tijd. Technologie en traditie gaan hand in hand. De dichter Frans Budé schreef speciaal hiervoor een lang episch gedicht. Muziek en tekst zijn nauw met elkaar verweven. Woorden vinden hun weg tussen rauwe elektronische muziek en harmonieuze blaasklanken. Taal en muziek prikkelen emotie en herinnering.

‘De fanfare en alles wat verandert’ gaat over twee personen uit één en dezelfde woonomgeving: de componiste Andrée Bonhomme (Maastricht 1905 - Brunssum 1982) en de hedendaagse jongeman Stef Moonen die lid is van de plaatselijke harmonie. Hoewel ze elkaar niet gekend hebben delen ze dezelfde passie: hun liefde voor muziek. Hun verhalen zijn zowel een ode aan de Mijnstreek van toen als aan Parkstad van nu.

Producent: Bart van Dongen, Intro in Situ
Compositie en artistieke invulling: Anne Parlevliet
Gedicht: Frans Budé
Verteller en zanger: Matthias Quadekker
Elektronische fanfare-instrumenten: Frank Baldé, Steim
Muzikanten met elektronische instrumenten en Fanfareleden


Uitvoeringen Festival Cultura Nova, Heerlen >
zaterdag 3 september 17.00 uur (première)
zaterdag 3 september 19.00 uur
zondag 4 september 14.00 uur
zondag 4 september 16.00 uur

Locatie: Park Burg. De Hesselleplein, Heerlen. Toegang; € 7,50
Bestellen: http://www.culturanova.nl/nl/artiesten2011/anneparlevliet

Uitvoeringen 'Het Parcours' (opening Cultureel seizoen Maastricht) >
Zondag 11 september, lokatie: Op de Thermen (Stokstraatkwartier) om 14:00 en 16:00 uur. Toegang gratis

Treingedicht

Het Spoorwegmuseum te Utrecht is bezig met op diverse locaties in het museum een gedicht over treinen of reizen aan te brengen. Een soort gedichtenroute. Bezoekers worden onverwacht met poëzie geconfronteerd. De foto boven laat een gedicht zien uit mijn bundel
De trein loopt prachtig binnen en is aangebracht op een koperen wand bij een loopbrug. Dit zijn de overige gedichten:

• ‘Een hond gaat op reis’ van Willem Wilmink
• ‘Bericht aan den reiziger’ van Jan van Nijlen
• ‘Ongeluk’ van Drs P.
• ‘Een locomotief’, Toon Tellegen
• ''De trein bleef staan’, van Annie M.G. Schmidt
• ‘Rollend materieel’, van Gerrit Achterberg.
• ‘Treinreis’ van Frans Budé
• ‘Aan Rika’ van Piet Paaltjens
• ‘De laatste trein’ van Harriet Laurey
• ‘De reiziger’ van Jopie Breemer
• ‘Even denken zei ’t paard’ van Annie M.G. Schmidt
• ‘Wedren met de hazen’, van Lambrecht van den Broek

Treinreis

Te wachten op de trein, uiterst moeizaam
over de grijze brug, een gele bloem springt
open, helder in een draai, en valt niet om.

De bloei is een begin, de trein loopt prachtig
binnen, is een engel, strijkt langs de perrons.
Om niet te verdwalen stappen we in, jij,

bedachtzaam, tilt je koffers, probeert opnieuw
een brede lach. En staart. Breekt het landschap in,
regen slaat het raam, rechts een huis gegeseld –

zag je dat, een tuinschuur klapte open, er golven
hagen op de wind. Onvermoeibaar kuiert
de landweg, wegen binnendoor, staat

onverwacht een ladder, glimmend, hemelhoog.
Scheert een flits van een signaal – dat er iets is,
langzaam voortduurt, en alles nog te gaan.


(Uit: De trein loopt prachtig binnen, Meulenhoff Amsterdam, 2003)
frb

Met dank aan Evelien Pieterse van Het Spoorwegmuseum die de foto maakte en toestuurde.