“Ze waren goed bevriend, de Amerikaanse kunstschilder Beauford Delaney en zijn literaire kompaan James Baldwin. Beiden een grootheid in hun vak ook, tenminste, in hun latere leven, in Parijs. ‘Beauford was voor mij het eerste bewijs op twee benen dat een zwarte man kunstenaar kon worden’, zou Baldwin zeggen over zijn vriend. Zo was de realiteit in het grootste deel van de 20ste eeuw: zwarte beeldend kunstenaars waren zeldzaam in de westerse wereld, en nauwelijks zichtbaar. Beauford Delaney (1901-1979) schilderde meerdere portretten van Baldwin, waarvan er nu enkele zijn te zien op Paris Noir 1950-2000 in het Centre Pompidou in Parijs. Die omvangrijke tentoonstelling toont 350 werken van 150 beeldend kunstenaars met een (verre) Afrikaanse achtergrond die tussen 1950 en 2000 in Parijs werkten. Op aandringen van Baldwin, die in 1948 in Franse hoofdstad was gaan wonen, kwam Delaney in 1953 over uit New York. Een opmerkelijke stap voor een beeldend kunstenaar: het zwaartepunt van de kunstwereld bewoog na de Tweede Wereldoorlog juist de andere kant op, van Parijs naar New York. Maar de verhuizing was voor zowel de schrijver als de schilder een pijnlijke noodzaak: ze waren zwart, arm en homoseksueel, en hadden zwaar te lijden van de snoeiharde segregatie en de homofobie in de VS.”
Fragment uit het artikel 'Stad met kleur' (de Volkskrant, 31 maart 2025) van Nell Westerlaken over ‘Paris Noir’, een groot overzicht van zwarte kunstenaars die tussen 1950 en 2000 in Parijs werkten. Tot en met 30 juni 2025 in het Centre Pompidou.
Afb.: Beauford Delaney: James Baldwin (1945-1950).
Nell Westerlaken: https://www.singeluitgeverijen.nl/auteur/nell-westerlaken/
Beauford Delaney: https://en.wikipedia.org/wiki/Beauford_Delaney
James Baldwin: https://nl.wikipedia.org/wiki/James_Baldwin